โดยนายธีรพงศ์ ไชยมังคละ
ถ้าจัดลำดับความสำคัญของเรื่องที่ต้องรู้ในชีวิตแล้ว ความรู้เรื่องระบบการปกครองอาจถูกจัดอยู่ลำดับท้ายๆ ความรู้ที่มาเป็นลำดับต้นๆก็น่าจะเป็น วิชาทำมาหากิน เช่น รู้วิธีการทำราดหน้า ข้าวมันไก่ และรู้ไปอีกว่าจะขายที่ไหนให้ได้เยอะๆ เพียงเท่านี้ก็มีเงินซื้อสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ส่งลูกเรียน ช่วยเหลือญาติพี่น้อง ที่เดือดร้อนได้ เท่านี้ก็พอแล้ว…
ส่วนพวกที่สนใจเรียนเรื่องราวเกี่ยวกับ ระบบการปกครอง รู้จักศาสดาทางการปกครอง เข้าใจคำสอนที่สลับซับซ้อน ที่ต้องทุ่มเทอยู่มาก และกว่าจะอธิบายได้เป็นฉากๆว่า ใครเป็นสลิ่ม ใครล้มเจ้า หรืออธิบายเรื่องสลับซับซ้อนทางการเมืองต่างๆ ได้อย่างเป็นระบบ ดูเท่ห์ มีหลักการ ผู้ที่ไม่เข้าขั้นจะทำหน้าที่สอนก็จะไร้ราคา ไม่มีเงินผ่อนวีออส ลูกเรียนยังต้องโรงเรียนเทศบาล ช่วยเหลืออะไรใครไม่ได้ ต่อหน้าก็มีคนนับถือว่าเป็นพวกแก่วัด แต่ลับหลังก็แอบว่า ว่า เพี้ยน..
พวกทำราดหน้ากับขายมันไก่ก็คงมองพวกนี้และคิดว่า มึงจะรู้เรื่องนี้ไปทำไม เป็นเรื่องที่รู้ไปก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้น ซึ่งเป็นความจริงที่ทรงอิทธิพลมาก และมากเสียจนไม่มีใครสนใจที่จะเข้าใจเรื่องการเมืองการปกครองเลย ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีใครส่งเสริมให้ลูกหลานของตนเรียนด้านการปกครอง ทุกคนส่งลูกเรียนวิชาที่เกี่ยวข้องกับการทำราดหน้ากับข้าวมันไก่ เพื่อป้อนเข้าสุ่อุตสาหกรรมการแดก(บริโภค) ราดหน้าข้าวมันไก่ พวกที่จบมาก็ สร้างจุดขายกันแบบพิสดาร แต่งตัวเป็นแจ๊ด สเปโร่บ้าง ทำน้ำจิ้มสูตรใหม่บ้าง เอาไก่เอาหมูไปวิ่งบนสายพานก่อนฆ่าบ้าง…มีการปล่อยเงินกู้ เกิดธุรกิจการพิมพ์เพื่อโฆษณา ทำแอ๊ก บนสื่อใหญ่ มีการท่องเทียวตะเวณกินร้านแปลกๆ มีระบบไอทีควบคุมกระบวนการผลิต ขนส่ง และ ในแง่มุมอื่นๆอีกมาก แต่ที่สำคัญ คนทำน้ำจิ้มอย่างเดียว ยังมีรายได้มากกว่าผู้ที่หมกหมุ่กกับระบบการปกครอง… และชีวิตมันก็ดูเหมือนไม่จำเป็นต้องรู้ว่า อยู่ในระบอบการปกครองแบบไหนแบบจริงๆจังๆ
คำถามก็คือ คุณอยากอยู่ในอุตสาหกรรมการขายราดหน้าข้าวมันไก่ หรือ คุณยังอยากจะเป็นพวกเข้าใจเรื่องการปกครองที่ใช้ทำมาหากินไม่ได้ เป็นเรื่องไกลตัวมากๆ แถมยังโดนด่าว่าบ้าอีก ..
.ไม่ว่าคุณจะมีเหตสนับสนุนคำตอบของคำถามนี้อย่างไร มันก็บอกตัวตนของคุณได้ ว่าจะเอาเรื่องกับการปกครองจริงๆ หรือเพียงแค่อยากรู้อยากเห็นแบบพื้นๆ ตามที่เห็นว่าแนวคิดนั้นมีประโยชน์เฉพาะกับคุณ เพื่อจะโวยวายแบบมีหลักการ และเมื่อเสร็จแล้วก็รีบกลับไปขายราดหน้าข้าวมันไก่ต่อ…… ถามไปที่ใจและตอบตัวเองนะ… ผมไม่อยากรู้
